مهیا

تا دوباره ها...

happydays — Wed, 27 Feb 2008 16:55:18 GMT

این چند روز 1 سری مسائل پیش اومد که من خیلی هارو شناختم.نمی خوام اینجارو ببندم چون خیلی وقت پیش به خودم قول دادم که اینکارو نکنم و هپی دیز تحت هیچ شرایطی بسته نشه. ولی بعضی وقتا شرایطی پیش میاد که آدم مجبور میشه برخلاف میلش 1 کاری رو انجام بده. در واقع می خوام برم چون دوست ندارم آشناهام اینجارو بخونن. یعنی اصلا دوست ندارم. حس می کنم به حریم شخصی من تجاوز میشه. من به زندگی کسی کاری ندارم و اصلا هم خوشم نمیاد بعضیا بخوان به زور تو زندگی شخصیم دخالت کنن.یعنی (همونی که خودش می دونه) دهنش رو ببنده و یکم (اگه می تونه) فکر کنه و بفهمه چی داره میگه چون اینکه من خیلی به خانواده ام وابسته ام هیچ ربطی بهش نداره.

پ.ن: دوستای عزیزی که وبلاگ منو لینک کرده اند لطفا لینک این وبلاگ رو از لیست دوستانشون بردارن چون دلیلی نداره بازدیدکننده های وبلاگشون اینجا بیان.من تعارف نمی کنم و واقعا هم ازتون ممنون میشم اینکارو بکنین. البته لینک همه شما دوستان تو لینکدونی من خواهد بود تا هروقت تونستم بهتون سر بزنم. وبلاگ رو حذف نمی کنم تا اگر کسی به آهنگ های توی آرشیو وبلاگ نیازی داشت ازش استفاده کنه

فکر نمی کنم دیگه چیزی مونده باشه که بخوام بگم

سبز باشید

خدانگهدار

کمک به مدرسه.... ولنتاین؟!

happydays — Thu, 14 Feb 2008 14:09:18 GMT

۱- با توجه به اصرار های مکرر و پیاپی دوستان این مطلب در مورد مدرسه می باشد

چند روز پیش معاون محترم مدرسه (کسی که کوچکترین حرکت بچه ها از چشمش دور نمی ماند و البته کوچکترین حرکت وی نیز از چشم بچه ها دور نمی ماند!) اعلام کرد که ما باید حداقل ۵۰۰۰ به مدرسه کمک مالی کنیم که البته این مقدار بین ۵۰۰۰ الی ۱۰۰۰۰ و یا حتی بیشتر متغیر می باشد! در راستای استقبال شدید بچه ها از این کار خیر ٬ بعد از ۲ روز طی ۱ اخطار جدی به همه کلاسها اعلام شد که یا پول میارین و یا از کارنامه خبری نیست!(قابل ذکر می باشد طبق اخبار کسب شده ٬ کسانی که مبالغ هنگفتی تقدیم نمایند نمره هایشان در کارنامه ۱۹ به بالا درج خواهد شد) از آنجایی که همه بچه های ما عااااشق کارنامه هستند دوباره از این موضوع استقبال شدیدی به عمل آوردند و معاون ما هم که کلی حال کرده بودند بعد از چند روز خودشون آمدند تا ازمون تشکر کنند. وارد کلاس شدند و با لطفی که نسبت به ما دارند گفتند من از دست شما چی کار کنم؟ چرا ما باید اینقدر با کلاس سوم ریاضی مشکل داشته باشیم؟ پارسال اونهمه اذیت کردین گفتیم اشکال نداره سال بعد بزرگ میشن! امسال شدین بدتر از پارسال.... خلاصه هرچی که از خرابکاری ها و تعطیل کردن مدرسه و .... که یادشان می آمد بار ما کرد و آخرش اضافه کرد که فردا که دوباره میاد باید تک تک بچه ها "کمک به مدرسه"هایشان را تقدیم نمایند....

فردای آنروز طی یک اقدام سخاوتمندانه همه بچه ها کمک های مالی خود را آورده و انداختند رو میز... فوقع ما وقع....

فردای اون روز یا به عبارتی دیروز با بچه ها رفتیم حیاط تا برف بازی کنیم (با توجه به موقعیت مدرسه که روی کوه بنا شده). اونجا بود که هممون فوفو رو شناختیم که عجب انسان نامردیست این بشر! دم به دقیقه شیرجه میزد رو یکی و پرتش می کرد رو برفا. البته ناگفته نماند آدم برفی هم درست کردیم. خیلی قشنگ شده بود. خیلی زیبا و هنرمندانه.... من آدم برفی اون مدلی خیلی دوست دارم

اینم ۱ عکس یادگاری که بعد از برف بازی گرفتیم -------> کلیک کنید

۲- ولنتاین همه کسانی که عاشقن و یا کسی عاشقشونه مبارک!

من هم که عاشق خانواده ام هستم

پس میگم : بابایی ، مامانی ، مریم ، مهناز و مسعود عزیزم

ولنتاینتون مبارک! ...

اینم 1 آهنگ دوست داشتنی، البته واسه روز ولنتاین نیست ولی قشنگه. با کلیک راست و Save Target As... میتونین دانلود کنین

* آهنگ "واست می میرم" از گروه هفت که خیلی آروم و عاشقانه ست

...

نتیجه گیری کلی از این آپدیت: آدمی ریلکستر از من تو دنیا پیدا نمیشه... مثلا ما حدود 35 ساعت بعد امتحان شیمی داریم و من الان با خیال راحت نشسته ام دارم آپ میکنم! مامانم بهم میگه آدم بیخیال اما من میگم آدم خونسردی که مدیریت بحران رو بلده!

......

happydays — Sun, 10 Feb 2008 13:35:18 GMT

مردی به نام بهنام

پاییز سال 1352

دستهایش بی اختیار می لرزید ... صدای ضربان قلبش را به وضوح میشنید ... نفسش بند آمده بود !!!
پاکت محتوی جواب آزمایش در دستش بود اما جرئت باز کردنش را نداشت !
چشمهایش را بست ... یک نفس عمیق کشید ! زیر لب ذکری خواند و یک بار دیگرنذرش را برای خدا تداعی کرد !
پاکت را باز کرد و چشمهای وحشتزده اش را مستقیم بر روی جواب آزمایش فوکوس کرد !
چند ثانیه مکث کرد وسپس مانند آتشفشانی بغضش ترکید ! میان های های گریه اش در مقابل چشمهای بهت زده ی مردم رو به قبله زانو زد : خدایا شکرت ... شکرت !
او باردار بود ! بعد از 11 سال ناامیدی و درست در آستانه ی فروپاشی زندگی اش ... او باردار شده بود !

.................................................

۱۷ سال بعد...

- این چیه مامان ؟
- این نامه رو درست روزی که به دنیا اومدی نوشتم ! 17 سال پیش ! چه روز قشنگی بود !
- برام میخونیش ؟؟؟

- " بنام خدایی که عشق را آفرید.... "

دستهای مینیاتوری کوچکت ! صورت نورانی لطیفت ! و صدای دلچسب نفس زدن هایت وقتی آرام در آغوشم می خوابی و من حضور کوچکی را احساس میکنم که به من زندگی دوباره بخشید ! وکاش میدانستی که با آمدنت دنیای کبودم را چه رنگی کردی !!! و من امروز خوشبخت ترین زن زمینم و برای تو نوزاد دلبندم متاسفم که هیچ گاه طعم شیرین مادر بودن را نخواهی چشید ! تولد تو ... تولد دوباره ی من !!!

- مامان ! جدی جدی حیفه که من مادر نمیشما ! اما بی خیال دیگه ، پدر که میشم !!

بهنام چشمک کوچکی زدوخندید!زن غرق در رویاهایش به روزی فکر میکرد که فرزند بهنام را در آغوش خواهد گرفت!روزی که چندان هم دور نبود!بهنام او حالا دیگر نوجوانی 17 ساله بود!بی اختیار بهنام را در آغوش کشید و بی توجه به غرور مردانه اش او را غرق بوسه کرد!پسرک کمی معذب شد و خندید : ...

- ددددد ... مامان چی کار میکنی ؟؟؟ راستی راستی فکر کردی بچه نوزادما ... بابا ناسلامتی امروز تول ...

جمله اش نیمه تمام ماند !!! چشمهایش سیاهی رفت ! درد تا مغز استخوانش پیچید سرفه ای کرد و لحظاتی بعد خون کف اتاق را فرا گرفت !!

.................................................

بهار سال 1369

دستهایش بی اختیار می لرزید!صدای ضربان قلبش را به وضوح میشنید!نفسش بند آمده بود..پاکت محتوی جواب آزمایش در دستش بود اما جرئت باز کردنش را نداشت!چشمهایش را بست..یک نفس عمیق کشید و زیر لب ذکری خواند و نذرش را دوباره برای خدا تداعی کرد!پاکت را باز کردوچشمهای وحشتزده اش را مستقیم بر روی جواب آزمایش فوکوس کرد!چند ثانیه مکث کردو سپس مانند آتشفشانی بغضش ترکید!میان های های گریه اش در مقابل چشمهای بهت زده ی مردم مقابل قبله زانو زد:خدایا چرا؟؟؟با من چرا؟؟؟ با بهنام من چرا؟؟..... بهنام مبتلا به سرطان خون بود !!!

.................................................

زمستان سال 1373

درد میکشد ... اما چیزی نمیگوید ! امسال چهارمین سالی است که دوام آورده است ! مطابق پیش بینی های پزشکی یک سال دیگر فرصت دارد.
خدایا خنده ام میگیرد ! بعد از 3 سال سپری کردن روزهای سیاه در بیمارستان های لندن و برلین و ایران اینک دکتر آلمانی اش لبخند زنان بسویم می آید که خوشحال باشید خانوم دهشپور ... به دلیل فعالیت های تیم پزشکی پسر شما سال دیگر میمیرد ! وعید امسال را با هم هستید ! وبه همین راحتی !!! من انتظار روزهای سیاه تری را میکشم که قسم به بزرگی ات به دنبال بهنام خواهم آمد ! حتی تا آن دنیا ! خدایا کاش تو مادر بودی !!

- چی کار میکنی مامان ؟؟ بازم نامه ؟؟ اینارو به کی می نویسی ؟ ... بگذریم ! تو که ساکتی ! می خوام باهات حرف بزنم

- میشنوم بهنامم !!! بگو عزیزم !

- مامان ... اینجا تو ایران وضع بخش آنکولوژی بیمارستان خیلی بده ! به این فکر میکنم که همه مثل من این امکان و ندارن که برن اروپا !!! مامان هفته ی پیش که ستاره فوت کرد بدترین روز زندگیم بود ! خودت می دونی اون بهترین دوستم تو این بیمارستان بود ! مامان من نمی خوام دیگران مثل ستاره بمیرن ! اون حالش خیلی از من بهتر بود ... سرطانشو به موقع تشخیص داده بودن ! اما این بخش لعنتی تو این بیمارستان نیمه تمومه ... باید مجهز شه ! من خوب می دونم که بابا دارو ندارشو خرج من کرده ... نمی تونم ازش بخوام باز واسه این بیمارستان به خاطر من خرج کنه ! میخوام خودم دست به کار شم ! فکرشم کردم ! با امید و بهاره صحبت کردم ! بهاره بلده شمع درست کنه به مام یاد میده !

می خوام یه بازارچه ی خیریه تو خونه راه بندازم ! بهم نخندیا ... فقط بگو اجازه دارم ؟؟؟

زن بغضش را به زحمت قورت داد! 4 سال بود که سعی داشت جلوی بهنام اشک نریزد ... خیلی تلاش کرد که یک بله ی ساده بگوید ... اما نتوانست ! با اشاره ی دست موافقت خود را اعلام کرد!!! بهنام و دوستان سالمش از فردا صبح دست به کار شدند !!!

چند هفته می گذشت ! بازارچه داغ داغ شده بود ! مردم استقبال خوبی داشتند ! آن شب پاییزی راس ساعت 7 شب بعد از تعطیلی بازارچه امید به اتاق بهنام آمد و کنار تختش نشست ! دستهای بی رمق رفیقش را در دست گرفت :

پسر ترکوندیا !!! بیمارستان حسابی مجهز شده ... برو ببین این " شهدای تجریش " واسه خودش یه پا آلمان شده ! تو خوب بلدی پول دربیاریا ... باید بعدا بیام پیشت دوره ببینم !!! اما خدایی بهنام ! فکر می کنی این کارا ارزش اینو داره که از استراحتت بزنی؟؟ من و بهاره و بچه ها هستیم بابا ... تو باید الان استراحت کنی ... این چند وقته خیلی به خودت فشار ... بهنام ... بهنام ... صدامو میشنوی ؟؟؟ ... خانوم دهشپور ... خانوم دهشپور ... سریع زنگ بزنین اورژانس !!!

بهنام نفس های آخر را نرسیده به بیمارستان ... در سن 21 سالگی راس ساعت 11:20 در همان اورژانس کذایی و درحالیکه دستانش در دستان مادرش بود کشید ! او 1 سال زودتر از موعد مقرر فوت کرد و پزشکان تنها دلیل این امر را خستگی ناشی از کار در چند هفته ی آخر دانستند !!! سپیده دم مادر بهنام بی آنکه سعی کند به نزدیکان خبر دهد به خانه آمد ! آرامش عجیبی داشت چرا که عهد کرده بود بعد از بهنام به زندگی خودش پایان دهد ! دلش سخت برای همسرش می سوخت ! به اتاق بهنام رفت و در کمال خونسردی کاغذ و قلمی برداشت :

" بنام خدایی که عشق را کشت "

تو ندانستی آن لحظه که نبض ضعیفش را در دستانم حس نکردم چه حالی داشتم ! و باز ندانستی که وقتی نا امیدانه به سینه اش چشم دوختم که بار دیگر بالا بیاید و نفس بکشد چه حالی داشتم ! و تو بی رحمانه فرمان دادی که خودکشی گناه است ... اما من ...

دستش ناگهان لغزید ... آرنجش بی اختیار به دکمه ی پخش منشی تلفنی خورد ... صدای زنی سکوت اتاق را شکست :

سلام آقا بهنام ! ظاهرا خونه نیستین ! من سعیده هستم مادر پریسا ! ... راستش همین چند دقیقه قبل دکترا خبر بهبودی پریسا رو به من و باباش دادن !! همه می دونن که اگه شما نبودین با امکانات قبلی بیمارستان کوچولوی 7 ساله ی من از دستم میرفت !!! ببخشین که گریه می کنم دست خودم نیست !!! شما اولین کسی هستین که این خبرو بهش می دم !!! این لحظه رو هیچ وقت فراموش نمی کنم ... الان درست ساعت 11:20 شبه و من تا وقتی زندم این لحظه رو به یاد شما و همه ی مریضا فراموش نمی کنم !!! هر شب سر همین ساعت برا شما و بقیه نماز خواهم خوند ... خیلی مردی به خدا آقا بهنام ... پریسا رو 7 سال پیش خدا به من داد و این بار شما اونو به من دوباره دادی ...

زن دیگر نمی شنید...هق هقی که نمی دانست از شوق است یا افسوس نفسش را بند آورده بود...کاغذ را پاره کرد...کاغذ دیگری برداشت :
" بنام خدایی که عشق را آفرید "
و تو امروز به من ثابت کردی که تنها مادر روی زمین نیستم ! من خودخواهانه به خودکشی اندیشیدم ! به گرفتن یک زندگی دیگر ... واین در حالی است که بهنام من به دخترکی زندگی بخشید !!!

و حالا بهنام عزیزم خطاب به تو مینویسم ... به تویی که قرار بود پدر شوی ... به تویی که پدر خیلی ها هستی و خواهی بود ! و من مادرت خواهم ماند ... زندگی خواهم کرد... راهت را ادامه خواهم داد ... به یاد تو زندگی خواهم بخشید ... وتمام نوه هایم را در آغوش خواهم کشید ... داستان پدری را برایشان خواهم گفت که تنها 21 سال داشت و خیلی مرد بود!! خیلی مرد...

.................................................

خدا حافظ پسرم

سالن انتظار بخش سرطان بیمارستان شهدای تجریش در پاییز سال 1374 زمانی که او دیگر در بین ما نبود افتتاح گردید.....
سرانجام در اسفند ماه سال 1376 به همت مادر بهنام و دوستانش سایر بخش های بیمارستان آماده ی ارائه ی خدمات به بیماران شد ... در نوشته ی بالا بی آنکه به بهبود روند نوشته هایم فکر کنم و بی آنکه قواعد دست و پاگیر داستان نویسی را به کار گیرم تنها یک هدف را دنبال کردم... و آن این بود که شما را با نام یک بزرگ مرد جوان بنام " بهنام دهشپور " آشنا کنم...

پسری که همواره مرا به این فکر فرو میبرد که اگر جای او بودم روزهای پایانی عمرم را اینگونه می گذراندم ؟؟؟

شماره حساب موسسه : 7440 ٬ بانك ملي ايران

دلداری...؟!

happydays — Thu, 31 Jan 2008 19:04:00 GMT

امروز رفته بودم امتحان بدم وقتی برگشتم دیدم مامانم داره گریه میکنه. گفتم وای مامان چی شده؟ چیزی نگفت. از طرز نگاه قشنگ و مادرانه اش فهمیدم دلش واسه خواهرم تنگ شده. نشستم پیشش کلی بهش دلداری دارم که چرا غصه می خوری قراره برگرده ... و همه مادرا آرزو دارن بچه شون مثل مریم باشه و ... که 1 دفعه به خودم اومدم و دیدم دارم گریه می کنم! و این گریه 3 سوت به 1 شیون تاریخی مبدل شد...!!!

اینم ۲ تا آهنگ آروم فوق العاده قشنگ که من رو یاد بچه گیام میندازه... برین حال کنین ....

The Mass

God Father

پی نوشت: 1 چند مدتی نیستم... تو این مدت اینجا رو بدست شما میسپارم... ولی این "نیستم" به معنی این نیست که واقعا "نیستم"...!!! حتما بهتون سر میزنم... خداحافظ

تنوع!...

happydays — Fri, 11 Jan 2008 18:02:18 GMT

امروز بعد از چند ماه اومدم گرد و غبار اینجا رو پاک کنم. خیلی وقت بود تو هپی دیز نمی نوشتم. راستش ، خیلی دلم براش تنگ شده بود...
1 هفته ای میشه تو کل ایران هوا شدیدا سرده حالا قضیه اش چیه نمیدونم. مامانم میگه وقتی بچه بوده تو زمستون هوا بدجور سرد میشده. میگه الان هم هوا تقریبا مثل اون موقع هاست
البته من که شخصا هیچ شکایتی ندارم خیلی هم ممنون هستم از خدا که بعد از 1 قرن و اندی فرجی حاصل شد تا 1 هفته ای مدرسه مارو تعطیل کنن... آخه میدونین ما مثل مدارس دیگه نیستیم که وسط امتحانا بهمون تعطیلی بدن چون ممکنه واسه بعضیا از اداره توبیخ بیاد!
البته اینجا 1 میلیمتر هم برف نیومده ولی هوا شدیدا سرده...
راستی یادم رفت از نگین عزیزم تشکر کنم که از طرف من وبلاگم رو آپدیت کرد مخصوصا از پست پند بزرگانش خیلی خوشم اومد... این روزا دوست خوبی مثل نگین کم پیدا میشه. من که سعی می کنم قدرشو بدونم حالا نمیدونم تا چه حد موفق بوده ام...
هوس کردم واسه تنوع قالب رو عوض کنم. چطوره؟ من که خیلی خوشم اومد ازش... واقعا 1 شاهکاره خیلی طراحیش ظریفه...
از همه اینها که بگذریم امروز با خواهرم و همسرش و سارینا و آنیتا(خواهرزاده های کوچولوم) رفتیم بیرون. خیلی خوش گذشت. نمی دونم تاحالا خوردن بستنی قیفی سنتی تو هوای سرد رو تجربه کردین یا نه ولی اگه نکردین 1 بار امتحان کنین مطمئن باشین به امتحانش می ارزه!
حدودا 2 ساعتی بیرون با ماشین گشتیم و کلی خندیدیم . همیشه خدا رو به خاطر بزرگترین نعمتی که بهم داده (خانواده) شکر میکنم
حالا بماند که چقدر دلم می خواست مسعود و مریم و همسرش هم پیشمون بودن مطمئنا اگه اونا هم بودن واقعا محشر میشد...
کاش اینجا بودن....
و کاش می تونستم از نزدیک بگم چقدر دوسشون دارم...

پند بزرگان

happydays — Wed, 26 Sep 2007 10:03:03 GMT

مراقب فکرت باش چون به گفتار تبدیل میشوند!

مراقب گفتارت باش چون به عمل تبدیل میشوند!

مراقب عملت باش چون به عادت تبدیل میشوند!

مراقب عاداتت باش چون به شخصیت تبدیل میشوند!

مراقب شخصیتت باش چون سرنوشتت را خواهد ساخت!

نوشته شده توسط نارین.

پ ن:اگه میخواین در مورد این مطلب نظر بدید میتونید به وبلاگ من مراجعه کنید.

happydays — Mon, 24 Sep 2007 10:34:41 GMT

سلام.

من نارین هستم.

بدلیل بعضی مسائل تا اطلاع ثانوی من وبلاگ مهیا جونم رو update میکنم.

مهیا ازم خواست که نظر سنجی رو غیر فعال کنم.

تا update بعدی( که نمیدونم کی باشه)بای بای!

عروسکهای نازم

happydays — Thu, 13 Sep 2007 19:16:20 GMT

قبل از همه چیز ممنونم از کسانی که تولد وبلاگم رو تبریک گفته بودن.واقعا ازشون ممنونم. اون تبریکها شاید چیز مهمی به نظر نیاد ولی به آرشیو خاطره ها پیوست و ...

بعد از اون از کسانی که تو وبلاگ پروردگار مقدس من با ما همراه شدن تشکر می کنم. راستش من حتی فکرشم نمی کردم اینقدر استقبال بشه

حالا میرسیم به موضوع این قسمت از ماجرا:

امروز دوربین بدست گرفتم و چند تا عکس از چندتا از عروسکای خوشگلم گرفتم

حال کنین

این عروسک خوشگل اسمش آریناست. همه کسایی که دیدنش مخصوصا بچه ها عاااااشقش شدن آخه از خودشون بزرگتره البته قبلا متعلق به خواهرم بود ولی وقتی داشت می رفت نمی تونست با خودش ببره در نتیجه من مراقبشم تا مامانش سال دیگه که اومد ۱ ماه پیشش باشه

این یکی که اردکه اسمش نونو هستش. انقدررررر دوستش دارممممم. خیلی معصومه انقدر که ملوسه آدم دوست داره با تمام وجود بغلش کنه.حتی چینه دون هم داره روبان دور گردنشو هر هفته شوشته می کنم

این یکی اسمش علیرضاست. جریان اسمش رو نمی تونم تعریف کنم فقط می تونم بگم که برداشت بد نکنین

واااای این ۲ تا عضضضق منن... خیلی بامزه ن. به قول پسرداییم اصل خنده هستنهمچنین خیلی شبیه ۱ نفر هستن

این هم مارمولک عزیزمه که اسمش مارمالکه اینقدر دوسش دارم گذاشتمش رو مانیتور که همیشه ببینمش. خیلی خوشگله نه؟ ساختار بدنش طوریه که آدم احساس می کنه مارمولک واقعی رو بغل کرده واسه همین روزی ۱۰ بار بغلش می کنم فقط اگه انگشتاش هم به اون ظرافت و لطافت بود دیگه محشر می شد

این نقاشی یکی از شاهکارهای خواهرم عزیزمه(مهناز) وقتی اینو کشیده از من هم کوچیکتر بوده من که این کارشو که رو کاغذ آ چهار معمولیه از همه نقاشی های رنگ روغن و پاستل و رنگ نمی دونم چی چی و غیره ای که ساخته بیشتر دوست دارم. البته من هم تو هنر به خواهر هنرمندم رفتماااا ولی خب به این قشنگی هم نمی تونم بکشم... هنر من تو قاطی کردن رنگ ها و پاشیدنشون رو بوم خودشو نشون میده(فکر کنم اونطور که خواهرم می گفت سبکش کلاسیک بود. یادم نیست دقیق )

خب دیگه بسه بقیه عکسا رو بعدا می ذارم اگه الان بذارم صفحه دیر لود میشه

آپدیت بعدی شاید فردا باشه...

.: تولدت مبارک...!! :.

happydays — Sun, 09 Sep 2007 16:49:18 GMT

تولــــــــــــــــــــــد تولـــــــــــــــــــد تولدش مبارک... مبارک مبارک تولدش مبارک.... آقایون دســــــــــــت... خانوما رقص... حالا برعکس.... دســــــــــــت دست... رقــــــــــص رقص... همه دستا بالااااا.... شادی کنید... نبینم کسی بیکار باشه... خوشگلا باید برقصن...

فکر می کنین چی شده؟ تولد کی هستش؟ حدس زدنش زیاد سخت نیست... ۱کمی فکر کنین تابلوئه.... این پایین جوابشو نوشتم ولی خداوکیلی قبل از اینکه سریع بری پایینو بخونی ۱ ذره فکر کنم ببینم چقدر باهوشی... (و البته چقدر فکرت منحرفه؟؟؟؟؟ )

تولـــــد وبلاگــمــــــــــــــــــــــــــــــــــه... هپی دیز من ۱ ساله شد... بهترین و قشنگترین هپی دیز دنیا ۱ ساله شد... بزرگترین تکیه گاه من تو دنیای مجازی... جایی که توش جایی برای غمها نیست و نخواهد بود... وبلاگی که تا من هستم هیچوقت بسته نخواهد شد... جایی که برای من همیشه عزیزه و خواهد بود

حالا به مناسبت این روز خجسته و فرخنده و مبارک من براتون ۱ کیک بزرگ و خوشگل و خوشمزه در نظر گرفتم.... البتــــــــــــــــــــه.... تا کادو ندین که نمیشه .... الکی که نیست هرچیزی حساب کتاب داره.... بابا اینقدر نرقصین دارم حرف میزنم... حالا من یه چی اون بالا گفتماااااااا....

خب امروز که وبلاگم ۱ ساله شده بهتر دیدم ۱ سری قوانین و مقررات وضع کنم و انتظار دارم که تک تکشون رعایت بشه...

قوانین:

۱- رازداری

۲- وفاداری

۳- پایداری

۴- دوستی

۵- صمیمیت

۶- صفا

۷- محبت

۸- هم یاری

۹- هم کاری

۱۰- از به کار بردن الفاظ زشت و مفتضح جدا خودداری فرمایید

۱۱- آشغال ریختن ممنوع

۱۲- اگه یه بار سر زدی هر هفته باید سر بزنی

۱۳- رعایت احترام و ترتیپ و نظم و سکوت در نظر دادن

۱۴- احیانا اگه حین خوندن مطلب شوکه شدید آرامش خود راحفظ بفرمایید

۱۵- به عهده خودتان می باشد

البته همه بازدید کننده های وبلاگ خیلی فراتر از این قوانین رفتار کردند و من از دور دستشان را به گرمی می فشارم (چه لفظ قلم!) بهرحال (جز مورد ۱۰) چه این قوانین رو رعایت کنی و چه نکنی بازم خوش اومدی...

این ۲ ماه به خاطر جشن عقد خواهرم زیاد نتونستم بهتون سر بزنم. ولی از امروز بیشتر هستم و به تک تکتون سر خواهم زد

پ.ن. مهم: من و مهیار ۱ وبلاگ مذهبی تاسیس کردیم که توش ۱ برنامه ختم ترجمه قرآن رو داریم و می خوایم با بچه های وبلاگ نویس دیگه باهم در ماه رمضان ۸۶ ترجمه قرآن رو ختم کنیم. اگه مایل هستین به ما ملحق بشین تو وبلاگ ( پروردگار مقدس من ) منتظرتونیم

happydays — Fri, 31 Aug 2007 12:43:18 GMT

مهیا

تا دوباره ها...

کمک به مدرسه.... ولنتاین؟!

......

دلداری...؟!

تنوع!...

پند بزرگان

عروسکهای نازم

.: تولدت مبارک...!! :.

... دلایلی که باعث میشود تو زنی را دوست داشته باشی ...

¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤

چتر حمایت او را احساس می کنی.............. زمانی که خواهر توست..........

گرمای محبت او را احساس می کنی............ زمانی که دوست توست........

هیجان و عشق او را احساس می کنی.......... زمانی که عاشق توست........

از خود گذشتگی او را احساس می کنی.......... زمانی که همسر توست......

پرستش وایثار او را احساس می کنی............... زمانی که مادر توست.........

دعای خیر او را احساس می کنی............. زمانی که مادر بزرگ توست........

و او هنوز استقامت دارد..................

قلب او بسیارظریف و شکننده است.............

بسیار شوخ وشیطان............

بسیار فریبا............

بسیار بخشنده..............

بسیار خوش آهنگ..............

او یک زن است................

او یک زندگی ست.......................

مهیا

تا دوباره ها...

کمک به مدرسه.... ولنتاین؟!

......

دلداری...؟!

تنوع!...

پند بزرگان

عروسکهای نازم

.: تولدت مبارک...!! :.

*... دلایلی که باعث میشود تو زنی را دوست داشته باشی ...*

¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤

چتر حمایت او را احساس می کنی.............. زمانی که خواهر توست..........

گرمای محبت او را احساس می کنی............ زمانی که دوست توست........

هیجان و عشق او را احساس می کنی.......... زمانی که عاشق توست........

از خود گذشتگی او را احساس می کنی.......... زمانی که همسر توست......

پرستش وایثار او را احساس می کنی............... زمانی که مادر توست.........

دعای خیر او را احساس می کنی............. زمانی که مادر بزرگ توست........

و او هنوز استقامت دارد..................

قلب او بسیارظریف و شکننده است.............

بسیار شوخ وشیطان............

بسیار فریبا............

بسیار بخشنده..............

بسیار خوش آهنگ..............

او یک زن است................

او یک زندگی ست.......................

... دلایلی که باعث میشود تو زنی را دوست داشته باشی ...